Η 80η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πρόκειται να πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη μέσα στις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου, σε μια ιστορική συγκυρία γεμάτη αβεβαιότητα και κοινωνικές αναταράξεις σε κάθε γωνιά του κόσμου. Όπως κάθε χρόνο, ηγέτες κρατών, διεθνείς παράγοντες και επίσημοι φορείς θα παραστούν στη Σύνοδο. Ωστόσο, προκάλεσε σοκ η είδηση ότι μεταξύ των συμμετεχόντων θα βρεθεί και ο Αμπού Μοχάμεντ Αλ Τζολάνι – νυν πρόεδρος της Συρίας, πρώην ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα μέχρι το 2016, με μακρά ιστορία τρομοκρατικών ενεργειών. Το ερώτημα είναι: πώς είναι δυνατόν ένας οργανισμός που υποτίθεται πως προάγει την ειρήνη να υποδέχεται πρόσωπα με τέτοιο παρελθόν;

Ο ΟΗΕ δείχνει πλέον να χάνει τον ρόλο του ως θεματοφύλακας του δικαίου. Με την αναγνώριση ηγετών που φέρουν βεβαρημένο ιστορικό βίας και καταπίεσης, υπονομεύει την ίδια του την αποστολή και απομακρύνεται από τον λόγο ύπαρξής του, την προστασία της ειρήνης και της δικαιοσύνης. Αντί να αντιτάσσεται σε καθεστώτα που επιβάλλουν τον τρόμο, τους στρώνει κόκκινο χαλί, δίνοντάς τους βήμα στην παγκόσμια σκηνή.

Οι συνεδριάσεις του ΟΗΕ έχουν καταντήσει μια άψυχη διαδικασία, περισσότερο τελετουργία παρά ουσιαστική παρέμβαση. Πολιτικοί ηγέτες συναντιούνται κυρίως για να διαπραγματευτούν συμφέροντα και να καλλιεργήσουν δημόσιες σχέσεις, ενώ τα θεμελιώδη ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Κι όμως, το 1945, πενήντα χώρες υπέγραψαν την ιδρυτική χάρτα με σκοπό να αποτρέψουν νέες παγκόσμιες συγκρούσεις και να διασφαλίσουν την ασφάλεια του πλανήτη. Η πραγματικότητα του 2025 απέχει παρασάγγας από αυτό το όραμα: πολεμικές συγκρούσεις συνεχίζονται, η φτώχεια εξαπλώνεται, και οι κοινωνίες διχάζονται.

Η εμφάνιση του Τζολάνι στη φετινή Σύνοδο αποτελεί σύμβολο αυτής της παρακμής. Επιβεβαιώνει ότι οι θεσμοί που υποτίθεται υπηρετούν τον άνθρωπο έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς που συχνά ενισχύουν εκείνους που τον καταπιέζουν.

Σε αυτό το σημείο, η φωνή της Ελλήνων Συνέλευσις και του προέδρου της, Αρτέμη Σώρρα, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Ο οργανισμός αυτός προβάλλει το όραμα μιας πραγματικής ένωσης των ανθρώπων, στηριγμένης στην ισότητα, τη δικαιοσύνη και τον σεβασμό προς τον άνθρωπο, αξίες που αποτέλεσαν τον πυρήνα του ίδιου του ΟΗΕ στην ίδρυσή του.

Η Ελλάδα έχει καθήκον να σταθεί δυναμικά στις διεθνείς αυτές συναντήσεις, να καταγγείλει την παρουσία ατόμων που προσβάλλουν τον ρόλο του ΟΗΕ και να απαιτήσει ουσιαστικές αλλαγές. Ακόμη κι αν είναι η μοναδική χώρα που θα εκφράσει τέτοια θέση, οφείλει να το πράξει, τιμώντας την ιστορία, τον πολιτισμό και την προσφορά της στην ανθρωπότητα.

Με μια διοίκηση που θα είναι πραγματικά αντιπροσωπευτική του ελληνικού λαού, με θεσμούς που λειτουργούν με ακρίβεια και λογοδοσία, η χώρα μπορεί να αποκτήσει καθοριστικό λόγο στην παγκόσμια σκηνή. Η Ελλάδα έχει ξαναδείξει ότι μπορεί να ηγηθεί πολιτισμικών και πολιτικών αλλαγών. Μπορεί να το κάνει ξανά, προσφέροντας το παράδειγμα που θα αφυπνίσει τους λαούς και θα επαναφέρει την έννοια του δικαίου στην κορυφή της διεθνούς πολιτικής.

Η παρουσία προσώπων που εκπροσωπούν βία και καταπίεση πρέπει να εκλείψει από την παγκόσμια σκηνή. Ο πραγματικός ηγέτης είναι εκείνος που προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των ανθρώπων, και αυτό είναι καθήκον όλων μας να το αναγνωρίσουμε.

Χ.Β.