Ένα απίστευτο και ανησυχητικό συμβάν σημειώθηκε το βράδυ του Σαββάτου (17/5) στην παιδιατρική κλινική του Νοσοκομείου Ρίου. Οι θάλαμοι γέμισαν με ακάθαρτα λύματα, προκαλώντας αποπνικτική και επικίνδυνη κατάσταση για τα νοσηλευόμενα παιδιά, τους συνοδούς τους αλλά και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το πρόβλημα δεν περιορίστηκε στην παιδιατρική μονάδα, αλλά επεκτάθηκε και στην ογκολογική μονάδα που βρίσκεται στον κάτω όροφο του κτηρίου.

Την επόμενη μέρα, η ζημιά επισκευάστηκε από ιδιωτικό συνεργείο αποχέτευσης. Παρόλα αυτά, πολλά μέσα ενημέρωσης ανέδειξαν το περιστατικό, τονίζοντας τις τραγικές συνθήκες συντήρησης των νοσοκομείων και την αδράνεια του κράτους να προλάβει τέτοια φαινόμενα.

Η ύπαρξη μόνιμου προσωπικού συντήρησης στα νοσηλευτικά ιδρύματα φαίνεται να αποτελεί πλέον παρελθόν, αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών που οδηγούν σε εικόνες εγκατάλειψης, όπως αυτή που είδε το φως της δημοσιότητας από το Ρίο, αλλά και σε παρόμοιες περιπτώσεις σε νοσοκομεία όλης της χώρας.

Η δημοσιότητα που πήρε το ζήτημα προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη. Ο ίδιος έσπευσε μέσω Facebook να υποστηρίξει ότι οι εικόνες που προβλήθηκαν δεν αντανακλούν την πραγματική κατάσταση του δημόσιου συστήματος υγείας, αλλά παρουσιάστηκαν σκόπιμα για να το βλάψουν. Παράλληλα, επικαλέστηκε ενημέρωση από τον Διοικητή του Νοσοκομείου, ο οποίος απέδωσε την ευθύνη για τη ζημιά σε έναν γονέα που πέταξε πάνα βρέφους στη λεκάνη!

Όμως, η πραγματικότητα είναι πως οι κτιριακές υποδομές των νοσοκομείων βρίσκονται σε τραγική κατάσταση από χρόνια. Οι τεχνικές υπηρεσίες υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, αφού δεν έχουν προσωπικό, ενώ νέες προσλήψεις δεν γίνονται εδώ και δεκαετίες.

Διαρροές από ταβάνια, υγρασίες που διαλύουν τις ψευδοροφές και κουβάδες για να μαζεύουν τα νερά της βροχής συνθέτουν την εικόνα εγκατάλειψης, ακόμα και σε σύγχρονα κτίρια. Τα χρήματα που δαπανώνται για την υγεία, αν και υπολογίζονται στο 5,5% του ΑΕΠ, δεν αποτυπώνονται σε αξιοπρεπείς συνθήκες για τους ασθενείς.

Αυτό που ζητούν οι πολίτες είναι το αυτονόητο: νοσοκομεία ασφαλή, καθαρά και λειτουργικά. Χώροι που δεν επιβαρύνουν την ψυχολογία του ασθενή, αλλά συμβάλλουν στην ανάρρωσή του. Χώροι όπου ο κάθε πολίτης δεν θα κινδυνεύει από μια οροφή που καταρρέει ή μια βλάβη που μένει αδιόρθωτη.

Η ευθύνη για την εξασφάλιση αυτών των συνθηκών ανήκει στην Πολιτεία. Αν υπήρχε πολιτική βούληση, τα νοσοκομεία θα ήταν στελεχωμένα με το απαραίτητο ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό, και οι πολίτες θα ένιωθαν σιγουριά και ασφάλεια.

Τελικά, ο μόνος που δικαιούται να αγανακτεί είναι ο πολίτης που πληρώνει, ελπίζοντας ότι όταν χρειαστεί το σύστημα υγείας, αυτό θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Χ.Β.