Ο παιδίατρος Σωτήρης Σεμερτζιάν, που εδώ και τέσσερα χρόνια στηρίζει μόνος του την υγεία των περίπου 400 παιδιών της Ίου, ανακοίνωσε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα την πρόθεσή του να παραιτηθεί. Με λόγια που μαρτυρούν πικρία και κούραση, εξηγεί πως η απουσία υποστήριξης από το Υπουργείο Υγείας και η συνεχής πίεση τον έχουν οδηγήσει στα όριά του, πλήττοντας ακόμα και την προσωπική του υγεία.

Αν σκεφτούμε την πολιτεία σαν έναν ζωντανό οργανισμό, με τα νοσοκομεία και τις υπηρεσίες της να λειτουργούν όπως τα όργανα ενός σώματος, τότε είναι αυτονόητο ότι οφείλει να φροντίζει την υγεία κάθε μέρους αυτού του συνόλου. Η προστασία της υγείας των πολιτών δεν μπορεί παρά να είναι πρώτη προτεραιότητα.

Για να γίνει αυτό πράξη, απαιτούνται σοβαρές επενδύσεις και σχεδιασμός με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η υγεία δεν είναι απλώς μια υπόθεση νοσηλείας. Είναι τρόπος ζωής που χτίζεται με παιδεία, πρόληψη, αθλητισμό και ασφάλεια, και όλα αυτά χωρίς αποκλεισμούς, γεωγραφικούς ή άλλους.

Ο πολίτης που ζει σε ένα νησί ή σε μια απομακρυσμένη περιοχή έχει τις ίδιες ανάγκες με εκείνον που ζει στο κέντρο της πρωτεύουσας. Η πολιτεία οφείλει να σχεδιάζει και να στηρίζει με στρατηγική που διαρκεί στο χρόνο, με υποδομές, με εκπαίδευση και με επαρκές προσωπικό που θα στελεχώνει τις δομές υγείας.

Ένα εξαντλημένο σύστημα με κενά και ελλείψεις δεν μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά στον άνθρωπο. Ούτε οι γιατροί μπορούν να δώσουν το μέγιστο όταν ξεπερνούν διαρκώς τα όρια των δυνάμεών τους. Ένα δίκτυο υγείας που στηρίζεται σε ηρωικές προσπάθειες μεμονωμένων ανθρώπων δεν είναι δίκτυο, αλλά ένας αγώνας άνισος.

Η υγεία είναι δικαίωμα όλων και πρέπει να διασφαλίζεται ισότιμα σε κάθε γωνιά της χώρας. Ωστόσο, όσα ζούμε δείχνουν πως αυτή η ισότητα μένει στα λόγια. Το παράδειγμα του παιδιάτρου της Ίου δεν είναι μεμονωμένο. Είναι ένα ακόμη σήμα κινδύνου για το πόσο απέχει η πραγματικότητα από αυτό που θα έπρεπε να ισχύει σε μια πολιτεία που θέλει να λέγεται δίκαιη.

Ίσως είναι η στιγμή να αναζητηθεί ένας δρόμος με επίκεντρο τον άνθρωπο, με στόχο ένα σύστημα υγείας που δεν θα αφήνει κανέναν πίσω.

Χ.Β.