Το τελευταίο διάστημα, διαβάζουμε ότι η κυβέρνηση είναι «εκτεθειμένη» τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, εξαιτίας της υπόθεσης με τα 123 εκατ. ευρώ που οφείλουν οι πάροχοι ρεύματος στην ΕΡΤ. Το ποσό αυτό έχει εισπραχθεί ήδη από τον πολίτη μέσω του ανταποδοτικού τέλους στους λογαριασμούς, αλλά η ΕΡΤ δεν το έχει πάρει. Και φυσικά, οι πάροχοι προφασίζονται «ανεξόφλητους λογαριασμούς», ενώ κανείς δεν τους ζητά το λόγο. Αντίθετα, η ΚΕΔΕ κατάφερε να διεκδικήσει τα δικά της χρήματα με νομικές ενέργειες, πράγμα που η ΕΡΤ δεν τόλμησε ποτέ.

Και ποια είναι η λύση που βρήκαν; Να ζητήσουν νέα νομοθετική παρέμβαση για να κατοχυρωθεί ο υπολογισμός του εσόδου. Μα τόσα χρόνια πού ήταν αυτή η διασφάλιση; Πού πήγαν τα εκατομμύρια που πλήρωσε ήδη ο πολίτης;

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Εδώ έχουμε μια κατάσταση που θυμίζει χολιγουντιανή ταινία με καρτέλ. Μόνο που το προϊόν δεν είναι ναρκωτικά, αλλά το ρεύμα, ένα αγαθό απαραίτητο για την επιβίωσή μας. Και αυτά τα καρτέλ απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας, ενώ οι κυβερνήσεις τούς κάνουν πλάτες. Το αποτέλεσμα; Τα ελληνικά νοικοκυριά να γονατίζουν από τις χρεώσεις, ενώ οι εταιρείες γεμίζουν τα ταμεία τους με χρήματα που δεν τους ανήκουν.

Εύλογα λοιπόν αναρωτιόμαστε:

  • Ποιος γνώριζε για αυτή την παρακράτηση;
  • Γιατί η ΕΡΤ δεν προσέφυγε στα δικαστήρια;
  • Ποιος ο λόγος για νέα νομοθετική ρύθμιση σε κάτι που υποτίθεται ότι είναι ήδη ρυθμισμένο;

Η σιωπή είναι συγκάλυψη. Και η συγκάλυψη αυτή συντηρείται από ένα πολιτικό σύστημα που αρνείται να υπηρετήσει το κοινό συμφέρον. Γιατί το πραγματικό καθήκον της πολιτείας είναι να προασπίζεται τον πολίτη και όχι τα καρτέλ. Μια πολιτεία που τιμά τον πολίτη δεν ανέχεται τέτοιες πρακτικές. Μια πολιτεία δικαιοσύνης σημαίνει ίση μεταχείριση, διαφάνεια και αμοιβαιότητα. Και αυτό το όραμα, δεν μπορεί να το υπηρετήσει κανένας άλλος πέρα από την Ελλήνων Συνέλευσις, τον μοναδικό φορέα που αγωνίζεται για τα δίκαια των Ελλήνων και την αληθινή δημοκρατία.

Χ.Β.