Σύμφωνα με την τελευταία Συνταγματική αναθεώρηση, η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 2018 και ολοκληρώθηκε εντός του 2019, διαπιστώνεται μια έντονη άλλα και εσπευσμένη δράση του πολυκομματισμού της ανθελληνικής βουλής, στο να εδραιώσει την ανομία, ενσωματώνοντας την ως πράξη συνταγματικής νομιμότητας, με απώτερο σκοπό την συγκάλυψη πολιτικών εγκλημάτων του παρελθόντος, άλλα και όσων πρόκειται να συμβούν στο μέλλον από όλους αυτούς που φαινομενικά διαφωνούν, αλλά ουσιαστικά είναι όλοι τους εκβιαζόμενοι και εξαρτώμενοι από τα ίδια κέντρα εξουσίας, τα οποία εδώ και πάρα πολλά χρόνια αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς.

Ας δούμε όμως αναλυτικά μια εκ των 49 διατάξεων που προτάθηκαν από την παράνομη και ανθελληνική βουλή η οποία έχει πάντα ΦΕΚ διάλυσης της, άλλα ποτέ ΦΕΚ σύστασης της ως κοινοβουλευτικό νομοθετικό σώμα.

Περιορισμός του βουλευτικού ακαταδίωκτου (άρθρο 62) Η διάταξη έλαβε 179 ψήφους, 117 καταψήφισαν και ένα «παρών».

Η πρόταση της τότε αντιπολίτευσης (ΝΔ) η οποία κατοχυρώθηκε συνταγματικά με 179 ψήφους υπέρ αναφέρει ότι όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος, ο βουλευτής δεν διώκεται, ούτε συλλαμβάνεται, ούτε φυλακίζεται, ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυση της έως και την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Βουλής. Η σχετική άδεια δίδεται από τη Βουλή υποχρεωτικά εφόσον η αίτηση της εισαγγελικής αρχής αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή. Η Βουλή, με ευθύνη του Προέδρου της, αποφαίνεται υποχρεωτικά σχετικά με το αίτημα μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής. Η τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά τη διάρκεια των διακοπών της Βουλής. Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα».

Από τα ως άνω αναφερόμενα μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε το μέγεθος της πολιτικής διαφθοράς, από όλους τους κομματικούς μηχανισμούς, οι οποίοι είτε ψήφισαν υπέρ είτε κατά, είναι εξίσου συνένοχοι ως προς το αποτέλεσμα της εν λόγω διάταξης, η οποία σήμερα ουσιαστικά επιτρέπει σε κάθε βουλευτή να μην διώκεται ποινικά για πολιτικά εγκλήματα, ακόμα και όταν η βουλή βρίσκεται σε διάλυση. 

Ναι Έλληνα πολίτη, σωστά διάβασες… τα πολιτικά εγκλήματα  αποποινικοποιούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου και οι βουλευτές σου συνεχίζουν και έχουν ασυλία ακόμα και όταν δεν φέρουν την βουλευτική ιδιότητα.

Είναι πραγματικά αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στην χωρά μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι την ώρα που εκδίδεται ΦΕΚ διάλυσης της βουλής, οι βουλευτές παύουν να είναι βουλευτές έως ότου βγουν τα παραποιημένα αποτελέσματα της επόμενης εκλογικής διαδικασίας, οπού τις περισσότερες φορές ξανά εκλέγονται οι ίδιοι και οι ίδιοι, πάντα όμως χωρίς το ΦΕΚ νομιμοποίησης τους, ως νόμιμοι νομοθετικοί εκπρόσωποι της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Άρα πως είναι δυνατόν στο μέσο-διάστημα της εκλογικής διαδικασίας που όλοι οι βουλευτές στην ουσία είναι πολίτες, να τους δίνεται η δυνατότητα ασυλίας για πολιτικά εγκλήματα που έπραξαν στο παρελθόν ως βουλευτές ; 

Που είναι η υποτιθέμενα “ανεξάρτητη” δικαιοσύνη να εφαρμόσει τους κανονισμούς κράτους δικαίου ως οφείλει για την προάσπιση του δημοκρατικού πολιτεύματος ?

Τι φοβάται τόσο πολύ σύσσωμο το πολιτικό καθεστώς της πατρίδας μας θέλοντας να κλειδώσει την οποιαδήποτε συνταγματική δυνατότητα των Ελλήνων πολιτών, αλλά και των θεσμών που εκπροσωπούν την ελληνική κοινωνία ;
Μήπως οι τρεις εξουσίες, Νομοθετική, Εκτελεστική, Δικαστική  προετοιμάζονται για κάτι το οποίο είναι αναπόφευκτο, όπως επί παραδείγματι θα μπορούσε να είναι ένας έλεγχος από ανωτέρα κλιμάκια επιτήρησης νομιμότητας πέραν των ήδη ελεγχόμενων από τους ίδιους ;