(Η πραγματική έννοια τού φόρου και του τέλους θα αναλυθεί σε επόμενη αναφορά)

Φόρος προστιθέμενης αξίας λοιπόν.

Ονομάζεται έμμεσος φόρος. Έμμεσο χαρακτηρίζεται κάτι, όταν αυτό συνοδεύεται ή παρεμβάλλεται ή έπεται ή προηγείται και κάτι άλλο, όπως χώρος, χρόνος, διεργασία – μεταβολή. Όταν ο αγοραστής καταβάλει το αντίτιμο αγοράς ενός προϊόντος ή αγαθού στον πωλητή, πέραν τιμής τού προϊόντος ή του αγαθού, καταβάλει άμεσα και το ανάλογο ποσό ΦΠΑ.

Ο πωλητής υποχρεούται μέσα σε λίγες ημέρες να αποδώσει το ποσό αυτό του ΦΠΑ στην εφορία (άμισθος φοροεισπράκτορας). 

Το ίδιο ισχύει και για την απόδοση παρακρατηθέντος φόρου εργαζομένου, που χαρακτηρίζεται άμεσος φόρος. Στο άμεσο φόρο (φόρο εισοδήματος), ο φορολογούμενος θα καταβάλει τον φόρο εισοδήματος που δήλωσε, (ή που τεκμαίρεται, έχουμε και τα τεκμήρια, μαχητά ή μη), μέσα στο έτος, το επόμενο έτος.

Ποιος από τους δύο φόρους είναι άμεσος και ποιος έμμεσος;

Να δούμε τώρα και την προστιθέμενη αξία; Τι είναι η αξία ενός προϊόντος ή αγαθού πέρα από τις ιδιοτητές του και τη χρήση του; Τι αξία θα προσθέσει ένας πωλητής ενός πορτοκαλιού, ενός εργαλείου, ενός μηχανήματος ή ενός βιβλίου που θα πουλήσει στον αγοραστη-καταναλωτη;

Απλά στην τιμή κόστους που το προμηθεύτηκε ή το κατασκεύασε, θα προσθέσει και το επιθυμητό κέρδος και θα διαμορφώσει την τελική τιμή πώλησης, πάνω στην οποία θα προστεθεί και το ποσό του ΦΠΑ. Εδώ πρέπει να διευκρινιστεί, ότι στο ποσό του ΦΠΑ που θα προκύψει, θα περιέχεται και ποσοστό από το κέρδος τού πωλητή, το οποίο κέρδος θα φορολογηθεί ως εισόδημα του πωλητή.

Η αξία και μάλιστα προστιθέμενη πού είναι; Πουθενά…

Άρα ο ΦΠΑ είναι ένας άμεσος διπλός φόρος (ή και τριπλός στην περίπτωση προϊόντων που υπάγονται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης όπως τα καύσιμα) στον τελικό καταναλωτή, χωρίς καμία προστιθέμενη αξία.

ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΣ