Τι είναι σωστό; Τι είναι σφάλμα; Τι είναι λάθος; Τι είναι καλό; Τι είναι κακό; … και τόσα άλλα  ερωτήματα ασαφή και αόριστα. Αν συμπτύξουμε όλα αυτά τα ερωτήματα σε ένα, θα προκύψει μόνο ένα : “τι είναι δίκαιο και τι είναι άδικο;”

Το άδικο είναι περισσότερο κατανοητό, εξαιτίας του αποσυντονισμού και της διατάραξης των συν-αισθημάτων που προκαλεί, ενώ το δίκαιο είναι η ίδια η σωματική, πνευματική και ψυχική πληρότητα και ισορροπία. Πού όμως οφείλεται διαχρονικά, αλλά και μέχρι σήμερα, αυτή η παγκόσμια κοινωνική ανισορροπία; ποια είναι η αιτία;

Αιτία είναι το θετό η αλλοιώς θετικό δίκαιο, η υποτιθέμενη βάση στην οποία στηρίζεται η θέσπιση νόμων για τις κοινωνίες, οι οποίοι νόμοι γράφονται από ανθρώπους με στόχο να αποκαταστήσουν την διατάραξη της κοινωνικής ισορροπίας που οι ίδιοι οι νόμοι προκαλούν. Και έτσι γεννιέται το άδικο. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι εκ φύσεως παραβάτες. Εξάλλου τα κίνητρα και οι σκοποί των νομοθετών, δεν είναι κατά το πλείστον και πάντα εμφανή.

Το φυσικό δίκαιο είναι ο υπέρτατος φυσικός νόμος της τής δημιουργίας, της ισορροπίας, και της διασύνδεσης των φυσικών ιδιοτήτων (αξιών ) του ανθρώπου.

Η Αντιγόνη, έκανε  την επιλογη: αναγνώρισε και αποδέχτηκε τον νόμο τού φυσικού δικαίου, παραβαίνοντας τον θετό νόμο τού Κρέοντα.

“ΝΑΙ” στην Αντιγόνη!

ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΣ