Κατά τη διάρκεια του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών που πραγματοποιήθηκε από τις 9 έως τις 12 Απριλίου 2025, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα σοβαρά ζητήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή, μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που προκάλεσε ο «Daniel».

Ανάμεσα στις παρεμβάσεις του, έκανε αναφορά και στα εγκαίνια του νέου κέντρου πολιτικής προστασίας από τον Πρωθυπουργό, τονίζοντας πως η διαχείριση φυσικών καταστροφών και η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή δεν είναι απλά ζητήματα, αλλά απαιτούν πολυεπίπεδη και καλά συντονισμένη προσέγγιση.

Ωστόσο, πίσω από αυτές τις δηλώσεις, διαφαίνεται ένας βαθύτερος στόχος: η αναδιάρθρωση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων της Θεσσαλίας. Συγκεκριμένα, η πρόθεση να μεταβιβαστεί ο έλεγχος του νερού σε πολυεθνικές και ιδιωτικές εταιρείες με αδιαφανή κίνητρα, εγείρει σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον.

Η τραγωδία που δημιουργήθηκε από τις πλημμύρες, αξιοποιήθηκε ως βάση για παρεμβάσεις που δίνουν τον έλεγχο σε ξένες δυνάμεις. Μάλιστα, Ολλανδοί εμπειρογνώμονες ανέλαβαν την αποτύπωση της κατάστασης και τον σχεδιασμό της «επόμενης μέρας». Είναι χαρακτηριστικό ότι η ολλανδική εταιρεία HVA υπέβαλε στις αρχές Μαρτίου 2025 ένα ολοκληρωμένο σχέδιο θωράκισης της Θεσσαλίας, όπου μεταξύ άλλων περιλαμβάνεται και η εκτροπή του Αχελώου, με κόστος που αγγίζει τα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ένα ποσό που δεν περνά απαρατήρητο.

Παράλληλα, είχε ήδη προηγηθεί η ψήφιση του Νόμου 5106/2024, ο οποίος άνοιξε τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού. Η Θεσσαλία αποτελεί την αρχή, καθώς δημιουργείται Οργανισμός Ιδιωτικού Δικαίου, ο οποίος θα έχει τον πλήρη έλεγχο της διανομής του νερού στον κάμπο. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως μία ιδιωτική εταιρεία, ανώνυμη κατά βάση, θα ελέγχει το πού και πώς θα φτάνει το νερό, ένα αγαθό απόλυτης ανάγκης, στους πολίτες.

Το νερό αποτελεί τη βάση κάθε μορφής ζωής: άνθρωποι, ζώα και φυτά εξαρτώνται από αυτό. Για να έχουμε πρόσβαση στο νερό απαιτείται ενέργεια, η οποία επίσης ελέγχεται και εμπορεύεται. Δεν είναι τυχαίο ότι γύρω από το νερό και την ενέργεια έχουν ξεσπάσει πολεμικές συγκρούσεις παγκοσμίως. Όταν λοιπόν τίθεται υπό ιδιωτικό έλεγχο ένα τόσο κρίσιμο αγαθό, η κοινωνία απειλείται σε επίπεδο επιβίωσης.

Μετά τη βιβλική καταστροφή στη Θεσσαλία, οι ζημιές στη γεωργία και στην κτηνοτροφία ήταν τεράστιες. Οι αποζημιώσεις που δόθηκαν ήταν περιορισμένες, ενώ παρέμειναν σοβαρά ζητήματα δημόσιας υγείας από τα νεκρά, άταφα ζώα. Δεν υπήρξε συντονισμένος σχεδιασμός, ούτε γρήγορη αντίδραση, απλώς αυτοσχεδιασμοί και σπασμωδικές κινήσεις.

Κι όμως, σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ορίζονται ιδιώτες να «αναλάβουν» τη διαχείριση του νερού. Όμως το νερό είναι στοιχείο της φύσης, δεν παράγεται από άνθρωπο, ούτε ανήκει σε καμία εταιρεία. Δεν είναι εμπόρευμα προς πώληση και δεν μπορεί να αποτελέσει πηγή κέρδους για κάποιους που απλώς το διαχειρίζονται.

Η πώληση του νερού είναι απαράδεκτη. Το δίκτυο ύδρευσης κατασκευάστηκε με χρήματα των ίδιων των πολιτών. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, να το διαχειρίζεται κάποιος ιδιώτης και να μας πουλάει κάτι που ήδη μάς ανήκει; Πώς μπορεί να κερδοσκοπεί από κάτι που δεν δημιούργησε;

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου φυσικές πηγές νερού έχουν παραχωρηθεί σε ιδιώτες, που μας το πωλούν σε πλαστικά μπουκάλια έναντι 50 λεπτών. Το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα και οφείλει να παραμείνει δημόσιο αγαθό. Αυτή είναι και η θέση που εκφράζει η Ελλήνων Συνέλευσις, με ανθρωποκεντρική προσέγγιση στο θέμα του νερού. Όποιος επιθυμεί μπορεί να ανατρέξει στις προγραμματικές της δηλώσεις για περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

Χ.Β.