Το ακούσαμε κι αυτό… Τα αυτοκίνητα απο το 2024 και μετά στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα φέρουν ένα σύστημα “εντοπισμού απόσπασης του οδηγού” … και μάλιστα “υποχρεωτικά” ! Κι αυτό γιατί υποτίθεται ότι η χρήση του κινητού στο αυτοκίνητο είναι μία απο τις συχνότερες αιτίες ατυχημάτων…

Άραγε, πριν τα κινητά τηλέφωνα, είχαμε λιγότερα ατυχήματα και δυστυχήματα στους δρόμους ;

Με την δυνατότητα τέτοιων τεχνολογιών, θα περίμενε κανείς να τίθενται άλλοι στόχοι … Πιθανόν ένα σύστημα αναγνώρισης κινδύνων στους δρόμους με αξιοποίηση αυτών των στοιχείων όπως:

  • κατάσταση οδοστρώματος
  • ορατότητα κατά την διαδρομή (δέντρα-λόφοι-στροφές)
  • ασφάλεια στην λωρίδα κυκλοφορίας (διαχωριστικά στηθαία)
  • φωτεινοί σηματοδότες
  • διαβάσεις πεζών με σηματοδότη
  • έλεγχος ταχύτητας οχημάτων
  • σύγχρονες φωτεινές και καθαρές υπόγειες διαβάσεις πεζών
  • Άλλα μέτρα πρόληψης ατυχημάτων (αλλοδαπών οδηγών, χρήση αλκοόλ, ουσιών κλπ)

Η πρόληψη των ατυχημάτων και δη των δυστυχημάτων έγκαιται :

  • Στον οδηγό
  • Στο μεταφορικό μέσον
  • Στο οδικό δίκτυο

Κι ένα επιπλέον “πρόστιμο” σίγουρα δεν θα φέρει κάποια αλλαγή …

  • Στα διόδια
  • Στην υψηλή τιμή των καυσίμων
  • Στους απαράδεκτα χαμηλούς μισθούς που δεν αφήνουν περιθώρια όχι μόνο για την αγορά νέου αξιόπιστου αυτοκινήτου αλλά ούτε και για την αναγκαία συντήρηση των παλιών
  • Στους απαράδεκτα μη εποπτευόμενους δρόμους κινήσεως πεζών (όπως σχολεία κτλ)

Πολλά μπορεί να πει κανείς ότι χρειάζεται να γίνουν, όπως εισαγωγή κανόνων οδικής συμπεριφοράς στην Παιδεία, χρήση ζωνών ασφαλείας, μείωση εξαντλητικών ωραρίων των επαγγελματιών οδηγών και άλλα πολλά… Όμως, το να τίθεται ως προτεραιότητα η παρακολούθηση του βλέμματος του οδηγού κατά την οδήγηση χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί και εφαρμοστεί πολλά από τα τα παραπάνω, φαίνεται ότι κάπου αλλού αποσκοπεί και όχι στην ασφάλεια κατά την οδήγηση…

Παρακολουθείσαι, ελέγχεσαι, τιμωρείσαι…

Ένα κράτος που μέχρι να σε εξοντώσει οικονομικά αλλά και σωματικά, (διατροφή-υγεία), προσπαθεί να εισπράξει από τον πολίτη χρήμα και φόβο, αυξάνοντας στην ουσία την δική του δυσκολία να επιβιώσει.

Κι οι δημοσιογράφοι, ως καλοί υπάλληλοι χτυπούν παλαμάκια… «τέλος τα κινητό τηλέφωνο στο αυτοκίνητο»! Δεν βλέπουν άλλο πρόβλημα στους δρόμους, στις υποδομές, στον τρόπο ζωής… μεταδίδουν την φωνή του κυρίου τους…

Ο πολίτης τι σκέφτεται για όλα αυτά ; Μπορεί να διακρίνει “πίσω απο την κουρτίνα”;

Αν θέλουμε να ζούμε ασφαλείς κι ελεύθεροι με την τεχνολογία και την επιστήμη στη ζωή μας σε μια κοινωνία αφθονίας, ή αν θέλουμε να ζούμε με τον φόβο, το άγχος, την στέρηση και την φτώχεια, πληρώνοντας και με τη ζωή μας ακόμα στους δρόμους τον άδικο αυτό τρόπο ζωής μας…

Στο χέρι μας είναι οι επιλογές…

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΕΡΓΗΣ