Σχεδόν έναν αιώνα μετά, στις 10 Απριλίου 2025, η αίθουσα του V Hotel στους Δελφούς γέμισε από κόσμο που ήρθε να παρακολουθήσει την παρουσίαση της πρωτοβουλίας του World Human Forum για την αναβίωση των Δελφικών Εορτών με ορίζοντα το 2027. Ένα σχέδιο φιλόδοξο, με διεθνή προσανατολισμό, που δηλώνει ότι τιμά τον Σικελιανό και την Πάλμερ και επιδιώκει να τοποθετήσει ξανά τους Δελφούς στο παγκόσμιο πνευματικό επίκεντρο.

Κι ενώ οι φορείς που συμμετέχουν, όπως το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και οι επίσημοι εκπρόσωποι, καλούν σε στοχασμό για τα μεγάλα ζητήματα της εποχής , όπως την κλιματική κρίση, τις ανισότητες, τη μοναξιά, τη δημοκρατία και εξαγγέλλουν εορτές που θα συνδυάζουν τέχνη, επιστήμη, παράδοση και πνευματική καλλιέργεια, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το εξής: πώς προέκυψε ξαφνικά τόσο έντονο ενδιαφέρον από τους θεσμούς για έναν χώρο που επί δεκαετίες έχει αφεθεί στη μοίρα του; Η αιφνίδια αυτή «στοργή» δεν γεννά μόνο ελπίδες, αλλά και ανησυχίες.

Όλοι αυτοί οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί που τώρα εμφανίζονται πρόθυμοι να αγκαλιάσουν τους Δελφούς, πού βρίσκονταν τόσα χρόνια; Πού ήταν όταν τα ιερά μέρη της Ελλάδας ρημάζονταν από την αδιαφορία και την έλλειψη πόρων; Πώς γίνεται να ξυπνά η «συλλογική συνείδηση» και οι φιλοδοξίες για διεθνή τριενάλε μόλις τώρα;

Η αλήθεια είναι ότι οι Δελφοί δεν είναι απλώς ένας ακόμα αρχαιολογικός χώρος. Εδώ και χιλιετίες θεωρούνται ο Ομφαλός της Γης, το πνευματικό της κέντρο, με γεωμετρική ακρίβεια που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Το Μαντείο απέχει ίση απόσταση από τους μαγνητικούς πόλους της Γης, βόρειο και νότιο. Μιλάμε για έναν τόπο με κοσμική σημασία, που ίσως λειτουργεί ως πύλη σε άγνωστες κοσμικές συχνότητες.

Κι όταν βλέπουμε να επανέρχεται το ενδιαφέρον για αυτόν τον ιερό τόπο, από θεσμούς που στο παρελθόν σιώπησαν μπροστά στις φωνές ανθρώπων ανιδιοτελών και οραματιστών, εύλογα αναρωτιόμαστε αν πίσω από τη βιτρίνα υπάρχει κάποιος άλλος σκοπός. Η ιστορία μας έχει διδάξει πως τέτοια «αναγεννημένα» ενδιαφέροντα σπάνια είναι αθώα.

Αν λοιπόν οι Δελφοί αποτελέσουν, έστω και τώρα, αφορμή για βαθύτερο προβληματισμό και ειλικρινή επανασύνδεση με τις αξίες που πρέσβευαν οι πρόγονοί μας, τότε ας το τολμήσουμε. Όχι όμως με πρόσχημα την ανάπτυξη και τα διεθνή βραβεία, αλλά με σεβασμό στην ουσία και στο πνεύμα του τόπου.

Χ.Β.