Με αφορμή άρθρο των Jakub Palowski και Dr. Lukcasz Stach, που δημοσιεύθηκε σε πολωνικό μέσο ενημέρωσης και αναδημοσιεύθηκε από τον ηλεκτρονικό ιστότοπο του Olympia.gr, όπου γίνεται αναφορά στις πολεμικές επιχειρησιακές δυνατότητες της Πολωνίας σε σχέση με αυτές της Ελλάδας, γράφουμε το παρόν για να δούμε αν τελικά είμαστε αυτό που μας λένε ότι είμαστε, ή για μια ακόμη φορά πέφτουμε στην παγίδα ξένων κέντρων που προσπαθούν να μας τονίσουν το « εγώ», αλλοιώνοντας  για μια ακόμη φορά την πραγματικότητα.

Έτσι, ενώ στο άρθρο γίνεται εκτενής αναφορά για το πόσο αξιόμαχο είναι το ελληνικό στράτευμα και πόσο εκσυγχρονισμένο σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας, αλλά και σε σχέση με τον πληθυσμό της, στην πραγματικότητα οι συντάκτες του άρθρου δεν ασχολούνται καν με ουσιαστικά ζητήματα που ταλανίζουν τόσο την χώρα  όσο και την οικονομική και στρατιωτική της κατάσταση.

Εξωραΐζοντας την συμμαχία μας με την Δύση, σε αντίθεση με εκείνους που έμειναν για χρόνια στο «ανατολικό μπλόκ», αναφέρουν τα πλεονεκτήματα που απέκτησε η χώρα μας από την συνεργασία αυτή, μένοντας στο γεγονός ότι σε αντίθεση με εκείνους η δική μας χώρα διαθέτει σύγχρονα οπλικά συστήματα σε αεροπορία και ναυτικό, ενώ εκείνοι δεν εκσυγχρονίστηκαν όσο έπρεπε τα προηγούμενα χρόνια.

Ας πιάσουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Πράγματι η χώρα μας, από την συμμαχία της με την Δύση, απέκτησε στρατιωτικό εξοπλισμό ικανό να χρηματοδοτήσει τις στρατιωτικές βιομηχανίες από τις χώρες εκείνες από τις οποίες αγόραζε οπλικά συστήματα και κατά συνέπεια φούσκωνε τα κρατικά έσοδα των χωρών εκείνων. Παρόλο που στις διακρατικές συμφωνίες μεταξύ της χώρας μας και των κρατών αυτών υπήρχε η μεταφορά τεχνογνωσίας, αλλά και η παραγωγή μέρους των εξοπλισμών στην Ελλάδα μέσω ελληνικών πολεμικών βιομηχανιών, κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα ίσχυσε μόνο κάποιες φορές. Οι ελληνικές βιομηχανίες όπλων ποτέ δεν απέκτησαν σε τέτοιο βαθμό τεχνογνωσία που να τις καθιστά ανεξάρτητες. Και όσες φορές πραγματοποιήθηκε κάτι τέτοιο, πάντοτε υπήρχε μια προδοσία που εξάλειψε το πλεονέκτημα.

Και σα να μην έφτανε αυτό, με την οικονομική κρίση του 2010 που ταλάνισε και ταλανίζει ακόμη και σήμερα την χώρα, οι σημαντικότερες μονάδες πολεμικής βιομηχανίας, μαζί με άλλες νευραλγικής σημασίας υποδομές, πουλήθηκαν αντί πινακίου φακής. Αντ’ αυτού αγοράστηκαν αεροπλάνα και φρεγάτες γαλλικής προέλευσης, των οποίων το αξιόμαχο θα δούμε μόνο σε πραγματικές συνθήκες.

Παράλληλα, αν εξαιρέσουμε την ικανότητα των ιπτάμενων, οι οποίοι δίνουν καθημερινά μάχες με των εξ ανατολών γείτονα, το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων θα μας αποκαλυφθεί μόνο σε πραγματικές συνθήκες, γεγονός που απευχόμαστε. 

 Οι σύγχρονες πολιτικές, διαχρονικά, εξανέμισαν τις ικανότητες τόσο του ελληνικού στρατού, (ξηρά, αέρας, θάλασσα), και απαξίωσαν εν γένει το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, αναγκάζοντάς το να μεταναστεύσει, δημιουργώντας έτσι νέες πληγές στην χώρα.

Οι διαχρονικές πληγές από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές στο σώμα αυτής της χώρας είναι τόσες πολλές που αμφιβάλλουμε αν μπορούν αν καλυφθούν σε ένα και μόνο άρθρο. Το φρόνημα και η αξιοπρέπεια των κατοίκων αυτής της χώρας καταπατάται καθημερινά και με τις δικές τους επιλογές.

Αν μη τι άλλο, ΕΣΥ τι περιμένεις;

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΡΟΥΜΠΑΣ